Het mysterie van het menselijke bewustzijn
Geplaatst op: 14-12-2006
Recent onderzoek naar de aard van het menselijke bewustzijn lijkt zich vooral te richten op de centrale vraag, Wat is een mens?, zonder werkelijk op de kern van het onderwerp in te gaan. De onduidelijke situatie waarin diegenen van ons die het onderwerp bewustzijn bestuderen zich bevinden, is misschien te danken aan de armoede van onze woordenschat om het subtiele denken dat nodig is om het te peilen, weer te geven. Onze taal is voornamelijk pragmatisch van aard, eerder goed aangepast aan de behoeften van de technologie dan verfijnd om in de mysteries van het zijn door te dringen.
Het is volkomen duidelijk dat de mens in zijn karakteristieke kenmerken verschilt van alle andere soorten op deze planeet, en het voornaamste verschil komt tot uitdrukking in het vermogen van elke man of vrouw om bewust over zichzelf na te denken. Even belangrijk is ons vermogen om onze gedachten te projecteren in tijd en ruimte, met andere woorden: abstract denken. Mensen houden zich ook bezig met het hoe en waarom van de kosmos en van zichzelf. Geheugen en een soort voorspellen of voorzien, hangen samen met dit vermogen om op hetzelfde moment het verleden, het heden, en de toekomst in aanmerking te nemen terwijl we thuis of op kantoor zitten en erover nadenken of het ons als een dimensie voorstellen. We ervaren ook op vele gebieden humor.
Deze kwaliteiten gaan samen met de innerlijke vaardigheid die we hebben om te denken – een proces dat niet alleen betrekking heeft op het beoordelen van indrukken die door de vijf zintuigen worden opgedaan, maar ook op het abstraheren van individuele gevallen of op het trekken van algemene conclusies op basis daarvan. Dat wil zeggen, we kunnen beginselen of natuurwetten waarnemen waaraan wezens en gebeurtenissen op aarde zijn onderworpen. Onze speculaties, die in feite vormloos zijn, volgen niet automatisch op wat onze zintuigen ons zeggen, maar vinden hun oorsprong in een aspect van onszelf dat zich aantoonbaar buiten het organisatievermogen van de hersencellen bevindt. Het is logischer zich de hersenen voor te stellen als het instrument van deze immateriële kant van ons wezen, dat meer functioneert als een telefonisch schakelbord van een grote onderneming dan als oorsprong van de dingen die we denken, doen of zeggen en die kenmerkend zijn voor een men......... .
Lees verder op:
Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2002/septokt2002/menselijkebewustz.html - Michael Cosser
