Emotionele Programmering
Geplaatst op: 16-09-2006
Om die pijnlijke ervaringen uiteindelijk maar niet te hoeven voelen kan het kind, door ze als het ware op te slaan in zijn lichaam, blijkbaar een deel van het onderbewustzijn afgrendelen, waardoor het in staat is om te ‘over–leven’. Die onverwerkte kinderlijke gevoelens zijn daar echter niet mee opgelost, want Speyer stelde eenvoudig vast, dat de manier waarop een kind ‘leert te overleven’, zijn ‘emotionele norm’ wordt voor zijn hele verdere leven. Hij noemt dit de Wet van de programmering. En die houdt in feite in, dat veel van onze emotionele beslissingen later (onbewust) onder invloed staan van die vroegere pijnlijke ervaringen. Hij stelde daarbij algemeen vast, dat het vooral het onvermogen van de baby of het jonge kind is om te reageren op lichamelijke pijn of het (pijn–veroorzakende) gedrag van ouders of om–geving, dat maakt dat de ervaringen tot traumatische ervaringen worden. De energie die in het organisme van de baby of kind door deze gebeurtenissen rond hem wordt opgewekt kan niet afvloeien, waardoor het kind uit angst of fysiek onvermogen voortaan afziet van enige vorm van reageren. De zo in het brein van het kind opgewekte – maar niet geuite energie – beantwoordt aan dezelfde natuurwetten die energie buiten ons lichaam regelt. Een basiswet in die zin bepaalt dat energie nooit verloren gaat. Zoals zonne–energie in de vorm van b.v. licht weer wordt omgezet in warmte en warmte b.v in electriciteit, zo wordt de niet via een handeling van het kind omgezette hersenactiviteit (“Ik ben boos...”), uiteindelijk getransformeerd in spierspanning (“maar ik hou het in.”). Die situatie blijft bestaan zolang als gevolg van die vroegere trauma’s de ingehouden emoties en spanningen (onbewust) in het lichaam als herinnering opgeslagen blijven en zo een onderdeel gaan vormen van zijn emotionele programma. In zijn latere leven zal het steeds opnieuw een rol blijven spelen bij emotionele problematiek, maar ook bij allerlei ziekten of psycho–somatische klachten.
Lees verder op
Bron: http://www.speyerinstituut.nl/trauma.php - speyerinstituut; schrijver onbekend
