Het Tao van Lao–tze

Geplaatst op: 17-08-2009

Zij die de waarheid zoeken in de Chinese filosofie van het taoïsme, moeten eerst tot rust komen en zich ontspannen, want het taoïsme richt zich tot onze ziel en kan niet met het intellect alleen worden begrepen. Lao–tze zegt ons al meteen: ‘De waarheid die gekend kan worden is niet de absolute Waarheid (Tao)’. De waarheid die men wetenschappelijk kan wegen en meten is niet de ‘hemelse’ Waarheid. Hoe kan men dan de waarheid, Tao genaamd, leren kennen? En wie was eigenlijk Lao–tze? Wat is de ‘schat’ die hij, naar men zegt, de mensheid heeft geschonken?

Men denkt dat Lao–tze tussen de 7de en 5de eeuw v.Chr. heeft geleefd – de geleerden zijn het niet eens over de datum, of zelfs niet over de vraag of hij ooit heeft geleefd; of het taoïsme door hem ontstond of dat hij een veel oudere traditie weer tot leven bracht. Sommigen rangschikken hem onder de wereldleraren en geloven dat zijn leven, net als dat van andere groten, symbolisch is. Legenden vertellen dat hij op een wonderbaarlijke manier werd verwekt en tweeënzeventig jaar in de schoot van zijn moeder werd gedragen, zó lang dat zijn haar wit werd. Daarom noemde men hem Lao–tze, ‘Oude Zoon’ of ‘Oude Jongen’, een naam die betekent dat hij al een spirituele training en ervaringen had ondergaan voor hij ‘opnieuw geboren’ werd.

Biografen zijn het er in het algemeen over eens dat hij de bibliothecaris en beheerder was van de geheime archieven van het koningshuis van Chou en de schrijver van ruim duizend boeken over ethiek, religie en magie, en dat zijn diepzinnige en paradoxale uitspraken wijd en zijd volgelingen trokken. Er wordt bijvoorbeeld gezegd dat Confucius hem in 517 v.Chr. raadpleegde en, getroffen door zijn wijsheid, uitriep:

Ik weet hoe vogels kunnen vliegen, vissen kunnen zwemmen en dieren kunnen lopen. Maar wie loopt kan worden gestrikt, wie zwemt kan aan de haak worden geslagen en wie vliegt kan door de pijl worden gedood. Maar nu de draak: – ik kan niet zeggen hoe hij de wind berijdt door de wolken en opstijgt naar de hemel. Vandaag heb ik Lao–tzu ontmoet en kan hem slechts vergelijken met de draak.

Gelukkig liet deze ‘draak’ (een woord dat ziener betekent) ons een schat na. Na vele jaren van koninklijke dienst trok Lao–tze zich terug, en na het koninkrijk Chou te hebben verlaten, reisde hij westwaarts naar Tibet. Op een hoge bergpas herkende een grenswacht de wijze en vroeg hem enkele van zijn gezegden achter te laten, Om hieraan te voldoen onderbrak deze wijze en vriendelijke oude man zijn reis en schreef in ongeveer vijfduizend ideogrammen de denkbeelden op waarvan hij meende dat ze voor de mensheid van nut zouden zijn. Toen vervolgde hij zijn weg over de pas en verdween achter de westgrens van China na zijn taak in de wereld te hebben volbracht.....

Lees verder op:

Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise1986/sepokt1986/taoisme.html - Eloise Hart