Een gevoel van werkelijkheid
Geplaatst op: 13-01-2008
Wat is kennis? Deze moeilijke vraag richt zich op de basisbouwstenen van het denken en logisch redeneren van de mens. Als we eenmaal openstaan voor de mogelijkheid, dan kunnen we ons afvragen of de wereld die we zien en gewaarworden inderdaad wel werkelijk is. Het is waar dat wij gebonden zijn aan de zintuigen die onze schakel vormen met de wereld om ons heen en dat deze zintuigen feilbaar zijn. Maar welke aanwijzingen zijn er die ons kunnen doen geloven dat de wereld waarmee we in wisselwerking staan gedeeltelijk denkbeeldig is? Dromen – scheppingen van ons bewustzijn en onze verbeeldingskracht die zijn samengesteld uit een stel oorzaken die overal binnenin ons kunnen ontstaan – kunnen alleen die natuurlijke vormen aannemen die ons bewustzijn kan bevatten. Zouden we deze scheppingen vergelijken met wat we in de waaktoestand zien, dan zouden we zien dat onze droombeelden veel weg hebben van kindertekeningen die bestaan uit vormen en schaduwen. Denk bijvoorbeeld aan één enkel grassprietje, iets wat we allemaal hebben gezien en dat door sommigen misschien wat nauwkeuriger is onderzocht. Hoewel we de grondvorm ervan kunnen schetsen, en de groei ervan – of een kleine beschadiging door het maaien – zelfs nauwkeurig kunnen waarnemen, kunnen we ons niet voorstellen hoe iedere cel ervan werkt en in verband staat met het geheel. Of we zouden kunnen denken aan een meer waarvan de complexiteit te groot is om ons een voorstelling van te kunnen maken, omdat het gedeelte onder het wateroppervlak de meesten van ons onbekend is. We lopen langs de oever maar kunnen de gecompliceerdheid van één enkele druppel water nooit met onze eigen ogen zien. Als zelfs het meest briljante menselijke bewustzijn al deze eenvoudige dingen niet kan begrijpen, dan begin ik te denken dat geen enkel bewustzijn een wereld zou kunnen scheppen en ontwerpen die zover boven zijn begripsvermogen ligt als het universum schijnt te zijn.
Indien de wereld niet is voortgekomen uit ons eigen bewustzijn maar op zichzelf bestaat, hoe zit het dan met de feilbaarheid van de menselijke waarnemingen? De fysieke menselijke zintuigen zijn in wezen meetinstrumenten, veeleisend en prachtig, maar beperkt. Als we bijvoorbeeld alleen onze vijf zintuigen zouden gebruiken om te proberen de gemoedsgesteldheid van iemand te peilen, dan zouden we moeten afgaan op fysieke reacties zoals tranen of een glimlach.......
Lees verder op:
Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2006/sepokt2006/werkelijkheid.html - V.M. Vaughan
