regressietherapie.com logo

Activiteiten deze maand

Aankomende activiteiten

Meer activiteiten

Artikelen

Regelmatig worden er nieuwe artikelen geplaatst op regressietherapie.com.

Meer artikelen zijn te vinden in het archief.

U bevindt zich hier: Home > Artikelen > Het zien van de Weg

Het zien van de Weg

Geplaatst op: 13-01-2008

 

‘Hoe ontspannen ontleedde ik de liefde zelfs al voordat ik haar kende, zoals een student het web van weefsels en zenuwen van een dode ontleedt!

 

‘Kijk! het leeft, het leeft in mij, en, terwijl het leeft, ontsnapt het aan mijn ontleedmes, en spot met al mijn kennis. Kan liefde worden herleid tot het rijk van de zintuigen?’ – A Strange Story, Sir Edward Bulwer–Lytton

 

De zintuigen zijn essentieel voor hoe we de wereld leren kennen, en toch kunnen sommige mensen heel goed leven terwijl een of meer van hun zintuigen niet werken. De dove actrice Marlee Matlin, die een hoofdrol speelt in Children of a Lesser God en What the #$*! Do We Know! werd doof toen ze anderhalf jaar oud was. In die korte periode waarin ze wel kon horen, heeft ze net genoeg kennis opgedaan om enige greep te krijgen op het leven van de horenden. Het is een grotere uitdaging voor hen die al doof waren voor ze konden spreken; zij moeten een enorme berg beklimmen om een plaats in de wereld van de horenden te kunnen veroveren. En dan is er ook nog Esref Armagan, een blinde Turkse schilder. De wetenschappelijke wereld heeft er moeite mee te verklaren hoe een man die blind werd geboren toch de dingen kan schilderen die we om ons heen zien – zwemmende vissen, ouderwetse windmolens, huizen aan de rand van een meer met zeilboten – allemaal in het juiste perspectief.

 

De eerste drie jaar van ons leven zijn essentieel om te leren communiceren; een kind moet dan de basis leggen voor verbaal begrip. Iemand die in zijn leven nooit geluiden heeft gehoord vindt vele hinderpalen op zijn weg omdat we normaal gesproken vanaf het begin leren door het combineren van al onze zintuigen. Samen helpen ze ons bij het leren en het ons thuis voelen in onze omgeving. Door deze vensters van onze ziel herkennen we liefde en vreugde, maar ook de pijn waardoor we ons onderscheidingsvermogen leren aanpassen. Elk geluid, alles wat we zien, wat we ruiken, proeven of aanraken, roept een gedachte op die door ons bewustzijn wordt opgevangen, dat ermee aan het werk gaat, en deze opnieuw wegzendt.

 

Het populair–wetenschappelijke tijdschrift New Scientist was zo stoutmoedig te stellen dat we wel eenentwintig zintuigen hebben, waarbij......

 

Lees verder op:

Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2006/sepokt2006/zienvanweg.html - Fred A. Pruyn