Schittering van de geest

Geplaatst op: 08-04-2007

Het traditionalisme (evolutionisme) houdt zich alleen bezig met de lichamen van levende wezens. Maar hoe zit het met gedrag, de geest? Binnen het evolutionistische model is het mogelijk dat gedrag ontstaat uit chemicaliën, cellen en componenten van het lichaam van het organisme. En de ziel dan? Geest? Verstand? Soortgelijk is de visie van het evolutionisme, als er al iets over wordt gezegd en ze niet gewoon worden genegeerd, als eenvoudige resultaten van de chemie of andere natuurlijke processen van het lichaam.

Is er bewijs voor iets behalve het lichaam? Iets dat te maken heeft met de werking van ons verstand? Iets dat uitstijgt boven de eenvoudige mechanismen en natuurlijke krachten van ons lichaam. Maar eerst, laten we ons afvragen wat bewustzijn is?

Een visie die we kunnen aanvaarden betreffende het bewustzijn is dat het bewustzijn, of verstand, niets meer is dan een aantal chemische reacties tussen de hersencellen. Het verstand zou analoog zijn aan een computer. Maar er is een theorie die zegt dat het menselijke bewustzijn kwalitatief iets anders is dan wat computers zijn, en dat natuurkunde, zelfs kwantum mechanica, zoals wij die nu begrijpen, niet toereikend zijn om ons bewustzijn te verklaren? Niemand anders dan Roger Penrose, één van de grootste wiskundige natuurkundigen van onze tijd (U zult van één van zijn studenten Stephen Hawkins gehoord hebben) is beroemd om de tegels van Penrose, maar ook om zijn werk betreffende de zwarte gaten. Anderen houden ook vast aan dit standpunt betreffende het bewustzijn, zoals Stuart Hameroff. Penrose zegt in zijn boek Shadows of the Mind dat het voor een mens onmogelijk is om een computer te bouwen die kan doen wat mensen doen. Nu zegt hij niet dat er een geest is of een ziel, maar hij vraagt zich zeker af of die aanname houdbaar is, dat de menselijke mentale activiteit/begrip/bewustzijn in feite gelijk te stellen is aan wat een computer kan doen. En is het verschil niet een kwestie van graduering of hoeveelheid? Nee, het is een basis kwalitatief verschil.

Hij veronderstelt dat er een dieper niveau is, dan wat wij normaliter zien, dat betrokken is in mentale activiteiten. Wij denken gewoonlijk over de componenten van mentale activiteiten als bestaande uit neuronen en hun dendrieten, axons (lange dunne uitsteeksels van de neuronen die de signalen transporteren), en synapsen (de verbindingen tussen de zenuw cellen). Het signaal reist langs de dendrieten van de zenuwcellen en "springt" langs de synaps naar de volgende cel. Natuurlijk is dit een vereenvoudiging van de werkelijkheid. Sommige signalen onderdrukken en verminderen de kans dat de volgende neuron wordt gestimuleerd om het signaal verder te dragen. En sommige signalen stimuleren juist de volgende neuron. We kunnen ons dit ruwweg voorstellen als een elektrisch circuit, met knooppunten en draden die verbinden naar andere knooppunten. Maar Penrose veronderstelt dat er een dieper complexiteit niveau betrokken is, met nog meer basis componenten, en een veel grotere complexiteit. En dan te bedenken dat we al miljarden neuronen hebben.

Hij denkt dat de kleine structuurtjes in de cellen, bekend als de microtubili erbij betrokken zijn. Deze dienen verschillende belangrijke functies. Zij zijn betrokken bij het behoud van de celstructuur, transport van moleculen binnen de cel, en ondersteunen de celdeling; zij zijn belangrijke onderdelen van de cilia, dunne haarachtige uitsteeksels van de cellen. Zij schijnen ook de zenuw signalen te beïnvloeden.

Wat kunnen zij verder doen? Sommige onderzoekers geloven, dat zij betrokken zijn bij het menselijke bewustzijn. Zij zouden betrokken kunnen zijn als plek waar zekere, nog niet begrepen fenomenen plaatsvinden, die te maken hebben met het menselijke bewustzijn. ...........

Lees verder op:

Bron: http://members.chello.nl/~a.hekstra2/Bewustzijn.htm - Joe Spears